تاریخ انتشار: ۱۴۰۲/۰۲/۲۶ - تعداد بازدید: 451
تقریباً همه افراد در طول زندگی خود خارش پوست را تجربه میکنند. این احساس گاهی خفیف و گذراست، اما در برخی موارد میتواند شدید، مداوم و آزاردهنده باشد و خواب، تمرکز و فعالیتهای روزمره را مختل کند.
خارش یا Pruritus احساسی است که فرد را به خاراندن پوست وادار میکند. اگرچه خاراندن ممکن است برای مدت کوتاهی احساس آرامش ایجاد کند، اما تکرار آن میتواند باعث تحریک بیشتر پوست، ایجاد زخم و افزایش خطر عفونت شود.
خارش پوست ممکن است در یک ناحیه محدود یا در بخشهای مختلف بدن ظاهر شود. همچنین میتواند کوتاهمدت یا مزمن باشد. گاهی خارش همراه با قرمزی، بثورات پوستی و خشکی است و گاهی بدون هیچ علامت قابل مشاهدهای بروز میکند.
خارش پوست همیشه یک علت مشخص ندارد. این مشکل ممکن است در اثر تحریک اعصاب حسی پوست، التهاب، واکنشهای حساسیتی یا برخی بیماریهای داخلی ایجاد شود.
مهمترین علتهای خارش پوست عبارتاند از:
خشکی پوست یکی از شایعترین علتهای خارش است. هوای سرد، رطوبت کم، دوش آب داغ، شستوشوی مکرر و استفاده از شویندههای قوی میتوانند خشکی پوست را تشدید کنند.
در این شرایط، پوست ممکن است زبر، پوستهپوسته و ترکخورده شود. استفاده منظم از مرطوبکننده مناسب میتواند به کاهش خشکی و خارش کمک کند.
تماس با موادی مانند عطرها، برخی محصولات آرایشی، شویندهها، فلزات خاص و بعضی پارچهها میتواند باعث التهاب و خارش شود.
کهیر نیز یکی از واکنشهای پوستی است که معمولاً با برجستگیهای خارشدار همراه میشود. شناسایی و اجتناب از عامل محرک، بخش مهمی از کنترل این مشکلات است.
برخی بیماریهای پوستی مانند اگزما، درماتیت تماسی، پسوریازیس و گال میتوانند با خارش همراه باشند. ظاهر ضایعات، محل درگیری و مدتزمان علائم به پزشک کمک میکند تا علت احتمالی را تشخیص دهد.
اگر خارش با ضایعات پوستی گسترده، زخم، ترشح یا علائم عفونت همراه باشد، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد.
گاهی خارش پوست نشانه یک مشکل داخلی است و حتی ممکن است بدون بثورات پوستی مشخص ایجاد شود. برخی از بیماریهای مرتبط با خارش عبارتاند از:
بیماریهای کبدی و اختلال در جریان صفرا
بیماری مزمن کلیه
اختلالات تیروئید
دیابت
کمبود آهن یا برخی انواع کمخونی
بعضی بیماریهای خونی و در مواردی برخی سرطانها
وجود خارش بهتنهایی به معنای ابتلا به این بیماریها نیست؛ اما اگر خارش بدون علت مشخص ادامه پیدا کند، بهویژه اگر گسترده یا مداوم باشد، بررسی پزشکی ضروری است.
برخی داروها ممکن است باعث خارش شوند. این واکنش گاهی بدون ضایعات پوستی و گاهی همراه با بثورات ظاهر میشود. برای مثال، بعضی داروهای مسکن از گروه اپیوئیدها میتوانند خارش ایجاد کنند.
اگر پس از شروع یک داروی جدید دچار خارش شدهاید، موضوع را با پزشک یا داروساز در میان بگذارید. داروی تجویزشده را بدون مشورت پزشکی قطع نکنید.
در بعضی افراد، اختلالات مربوط به اعصاب حسی میتوانند احساس خارش ایجاد کنند؛ برای مثال، برخی بیماریهای عصبی یا آسیب اعصاب محیطی ممکن است با خارش همراه باشند.
عوامل روانشناختی نیز در بعضی موارد میتوانند بر شدت احساس خارش تأثیر بگذارند؛ بااینحال، نباید هر نوع خارش بدون علت مشخص را صرفاً عصبی دانست. ابتدا باید علتهای پوستی و پزشکی مناسب بررسی شوند.
برای تسکین خارش، ابتدا باید علت آن مشخص شود. بااینحال، رعایت برخی نکات مراقبتی میتواند در بسیاری از موارد به کاهش تحریک پوست کمک کند.
خاراندن مکرر میتواند التهاب را افزایش دهد و به پوست آسیب برساند. بهجای خاراندن، ناحیه خارشدار را بهآرامی با کمپرس خنک تسکین دهید. کوتاه نگه داشتن ناخنها نیز به کاهش آسیبهای ناشی از خاراندن کمک میکند.
قرار دادن پارچه تمیز و خنک روی ناحیه خارشدار برای چند دقیقه ممکن است احساس خارش را کاهش دهد. از گذاشتن مستقیم یخ روی پوست خودداری کنید، زیرا سرمای شدید میتواند به پوست آسیب برساند.
استفاده از مرطوبکنندههای بدون عطر، بهویژه بلافاصله پس از حمام، به حفظ رطوبت پوست کمک میکند. برای پوستهای خشک و حساس، فرآوردههای ساده و فاقد مواد محرک معمولاً انتخاب مناسبی هستند.
آب داغ میتواند چربی طبیعی پوست را کاهش دهد و خشکی و خارش را تشدید کند. بهتر است با آب ولرم و در مدت کوتاه حمام کنید و پس از آن از مرطوبکننده استفاده کنید.
صابونها و شویندههای معطر یا قوی ممکن است پوست حساس را تحریک کنند. استفاده از شوینده ملایم و بدون عطر میتواند به کاهش احتمال خشکی و تحریک کمک کند.
لباسهای سبک، گشاد و نخی معمولاً تحریک کمتری ایجاد میکنند. لباسهای زبر، تنگ یا دارای الیاف محرک ممکن است خارش را افزایش دهند. همچنین بهتر است محیط زندگی بیش از حد گرم نباشد.
آفتابسوختگی میتواند با قرمزی، درد و خارش همراه باشد. استفاده از ضدآفتاب با طیف گسترده و SPF مناسب، پوشیدن لباس محافظ و قرار نگرفتن طولانیمدت در معرض آفتاب به محافظت از پوست کمک میکند.
در روزهای برفی نیز به دلیل بازتاب نور خورشید، محافظت در برابر اشعه فرابنفش اهمیت دارد؛ هرچند آفتاب تنها علت خارش پوست نیست.
کرمها و داروهای ضدخارش برای همه علتها مناسب نیستند. برای مثال، کورتونهای موضعی در برخی بیماریهای التهابی کاربرد دارند، اما استفاده نامناسب از آنها میتواند عوارض ایجاد کند یا بعضی عفونتهای پوستی را تشدید کند.
آنتیهیستامینها نیز بسته به علت خارش ممکن است مؤثر باشند یا تأثیر محدودی داشته باشند. انتخاب دارو باید با توجه به شرایط فرد و علت احتمالی خارش انجام شود.
اگر خارش پس از استفاده از یک محصول آرایشی، شوینده، عطر یا لباس خاص آغاز شده است، ارتباط احتمالی آن را بررسی کنید و مصرف محصول مشکوک را متوقف کنید. در صورت تکرار علائم یا نامشخص بودن علت، از پزشک کمک بگیرید.
اگر خارش شدید است، خواب شما را مختل میکند، در بخشهای مختلف بدن گسترش یافته یا با مراقبتهای ساده بهبود نمییابد، بهتر است برای بررسی علت به پزشک مراجعه کنید.
خارش مداوم یا بدون علت مشخص ممکن است به بررسی داروهای مصرفی، معاینه پوست و در صورت نیاز آزمایش خون یا سایر بررسیهای پزشکی احتیاج داشته باشد.
بیشتر موارد خارش ناشی از خشکی یا تحریک پوستی قابل کنترل هستند؛ اما برخی علائم نیاز به ارزیابی فوری دارند.
در صورت بروز هر یک از موارد زیر، اقدام مناسب ضروری است:
اورژانسی: خارش همراه با تورم ناگهانی لب، زبان یا گلو، دشواری تنفس، خسخس یا احساس غش میتواند نشانه واکنش آلرژیک شدید باشد. فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
نیازمند بررسی پزشکی: خارش شدید یا گسترده، خارش مداوم بدون ضایعات مشخص، کاهش وزن بیدلیل، تب، زردی پوست یا چشم و تغییر رنگ ادرار نیاز به بررسی دارند.
در دوران بارداری: خارش شدید، بهخصوص در کف دستها و کف پاها یا خارش بدون بثورات مشخص، باید سریعاً با پزشک یا ماما مطرح شود؛ زیرا گاهی میتواند نشانه کلستاز بارداری باشد.
خارش پوست مشکلی شایع است که ممکن است در اثر خشکی پوست، حساسیت، بیماریهای پوستی، مصرف برخی داروها یا اختلالات داخلی ایجاد شود. خاراندن مکرر معمولاً راهحل مناسبی نیست و میتواند التهاب و آسیب پوستی را افزایش دهد.
استفاده از مرطوبکننده بدون عطر، کمپرس خنک، حمام کوتاه با آب ولرم و انتخاب لباس مناسب میتواند به تسکین بسیاری از موارد خارش کمک کند. بااینحال، در صورت تداوم علائم، شدت زیاد یا همراهی خارش با نشانههای هشداردهنده، مراجعه به پزشک برای تشخیص علت و انتخاب درمان مناسب ضروری است.
توصیه سلامت: درمان مؤثر خارش به شناسایی علت آن بستگی دارد. از مصرف خودسرانه داروهای ضدخارش یا پمادهای کورتونی پرهیز کنید و در صورت تداوم علائم، ارزیابی پزشکی را جدی بگیرید.