تاریخ انتشار: ۱۴۰۳/۰۹/۱۷ - تعداد بازدید: 351
تنگی دریچه آئورت یا Aortic Stenosis یکی از بیماریهای مهم دریچههای قلب است که در آن دهانه دریچه آئورت باریک میشود و عبور خون از قلب به سمت شریان اصلی بدن، یعنی آئورت، دشوارتر خواهد شد.
این بیماری ممکن است بهتدریج ایجاد شود و فرد برای مدت طولانی هیچ علامت مشخصی نداشته باشد. با پیشرفت تنگی دریچه، قلب برای عبور دادن خون مجبور به فعالیت و فشار بیشتری میشود و در صورت شدید شدن بیماری، عملکرد طبیعی قلب میتواند تحت تأثیر قرار گیرد.
تنگی دریچه آئورت بیشتر در سنین بالا دیده میشود، اما برخی افراد نیز به دلیل مشکلات مادرزادی دریچه قلب ممکن است در سنین پایینتر به آن مبتلا شوند.
در این مقاله بررسی میکنیم که تنگی دریچه آئورت چیست، چه علائمی دارد، چرا ایجاد میشود، چگونه تشخیص داده میشود و چه روشهایی برای درمان آن وجود دارد.
دریچه آئورت یکی از چهار دریچه اصلی قلب است که بین بطن چپ قلب و شریان آئورت قرار دارد.
وظیفه این دریچه این است که هنگام انقباض بطن چپ باز شود تا خون اکسیژندار وارد شریان آئورت شده و به سراسر بدن پمپ شود. پس از عبور خون، دریچه بسته میشود تا از بازگشت خون به داخل قلب جلوگیری کند.
در بیماری تنگی دریچه آئورت، لتهای دریچه ممکن است به دلایل مختلف ضخیم، سفت یا دچار تغییرات ساختاری شوند. در نتیجه دریچه بهطور کامل باز نمیشود و مسیر خروج خون از قلب باریکتر خواهد شد.
وقتی دهانه دریچه باریک میشود، بطن چپ باید با فشار بیشتری خون را به داخل آئورت پمپ کند. ادامه این وضعیت میتواند باعث افزایش فشار کاری قلب و تغییر در عملکرد عضله قلب شود.
برای درک بهتر تنگی دریچه آئورت، آشنایی مختصر با مسیر گردش خون در قلب مفید است.
خون کماکسیژن از بخشهای مختلف بدن وارد دهلیز راست میشود. سپس از طریق دریچه سهلتی وارد بطن راست شده و از آنجا از طریق شریان ریوی به سمت ریهها پمپ میشود. در ریهها، خون اکسیژن دریافت کرده و دیاکسیدکربن را دفع میکند.
خون اکسیژن دار از طریق وریدهای ریوی وارد دهلیز چپ میشود. سپس از دریچه میترال عبور کرده و وارد بطن چپ خواهد شد.
بطن چپ با انقباض خود، خون را از طریق دریچه آئورت وارد شریان آئورت میکند تا اکسیژن و مواد مغذی به اندامهای مختلف بدن برسند.
در تنگی دریچه آئورت، مسیر خروج خون از بطن چپ به آئورت باریک میشود و قلب برای حفظ جریان خون طبیعی مجبور به فعالیت بیشتری خواهد بود.
تنگی دریچه آئورت معمولاً بهآرامی پیشرفت میکند. به همین دلیل برخی افراد ممکن است سالها هیچ علامت مشخصی نداشته باشند.
با شدیدتر شدن بیماری، علائم ممکن است ظاهر شوند. مهمترین علائم تنگی دریچه آئورت عبارتاند از:
تنگی نفس، بهویژه هنگام فعالیت
احساس درد، فشار یا سنگینی در قفسه سینه
سرگیجه یا احساس سبکی سر
غش یا از دست دادن هوشیاری
خستگی غیرعادی
کاهش توانایی انجام فعالیتهای روزمره
احساس ضعف هنگام فعالیت بدنی
تپش قلب یا احساس نامنظم بودن ضربان قلب
شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است. در برخی افراد علائم تنها هنگام فعالیت شدید ظاهر میشوند، اما با پیشرفت بیماری ممکن است در فعالیتهای معمول روزانه نیز احساس شوند.
تنگی دریچه آئورت میتواند در برخی افراد بهصورت مادرزادی وجود داشته باشد. شدت علائم در کودکان و نوزادان به میزان تنگی دریچه بستگی دارد.
برخی علائم احتمالی عبارتاند از:
تغذیه ضعیف در نوزادان
خستگی هنگام شیر خوردن
کاهش تحمل فعالیت
عدم افزایش وزن مناسب
مشکلات تنفسی
تنگی نفس
ضعف یا بیحالی
مشاهده چنین علائمی در کودک یا نوزاد نیازمند ارزیابی پزشکی است.
تنگی دریچه آئورت میتواند به دلایل مختلفی ایجاد شود. مهمترین علتها عبارتاند از:
یکی از شایعترین دلایل تنگی دریچه آئورت، تغییرات تدریجی دریچه و تجمع رسوبات کلسیم است.
با افزایش سن، ممکن است رسوبات کلسیم روی لتهای دریچه تجمع پیدا کنند. این رسوبات میتوانند باعث ضخیم و سفت شدن دریچه شوند و توانایی آن برای باز شدن کامل را کاهش دهند.
این نوع تنگی معمولاً در افراد مسن بیشتر دیده میشود.
بهطور طبیعی، دریچه آئورت دارای سه لت است. اما برخی افراد با دریچهای دارای دو لت متولد میشوند که به آن دریچه آئورت دولتی یا Bicuspid Aortic Valve گفته میشود.
وجود این تفاوت مادرزادی میتواند باعث شود دریچه زودتر دچار تغییرات ساختاری، رسوب کلسیم و تنگی شود.
برخی افراد مبتلا به دریچه آئورت دولتی ممکن است تا سالها هیچ علامتی نداشته باشند و مشکل در سنین بالاتر تشخیص داده شود.
تب روماتیسمی یکی دیگر از عوامل احتمالی آسیب به دریچههای قلب است.
این بیماری میتواند پس از عفونت درماننشده ناشی از باکتری استرپتوکوک ایجاد شود و در برخی افراد باعث آسیب به دریچههای قلب شود.
آسیب ایجادشده ممکن است در طول زمان باعث ضخیم شدن، تغییر شکل یا تنگی دریچه آئورت شود.
برخی عوامل میتوانند احتمال ابتلا به بیماریهای دریچهای قلب را افزایش دهند. این عوامل عبارتاند از:
افزایش سن
وجود دریچه آئورت دولتی مادرزادی
سابقه تب روماتیسمی
بیماری مزمن کلیوی
سابقه پرتودرمانی قفسه سینه
فشار خون بالا
دیابت
کلسترول بالا
برخی بیماریهای قلبی و دریچهای
وجود این عوامل لزوماً به معنای ابتلا به تنگی دریچه آئورت نیست، اما میتواند احتمال بروز بیماری را افزایش دهد.
تشخیص تنگی دریچه آئورت تنها بر اساس علائم انجام نمیشود؛ زیرا برخی افراد ممکن است بیماری داشته باشند اما هنوز علامت مشخصی را تجربه نکنند.
پزشک ابتدا سابقه پزشکی فرد، علائم و عوامل خطر را بررسی میکند. سپس ممکن است با گوشی پزشکی صدای قلب را بررسی کند. شنیده شدن صدای غیرطبیعی یا سوفل قلبی میتواند نیاز به بررسیهای بیشتر را مطرح کند.
روشهای تشخیص ممکن است شامل موارد زیر باشند.
اکوکاردیوگرافی یکی از مهمترین آزمایشها برای بررسی دریچههای قلب است.
این روش با استفاده از امواج صوتی، تصویری از ساختار و عملکرد قلب ایجاد میکند و میتواند اطلاعاتی درباره موارد زیر ارائه دهد:
شدت تنگی دریچه آئورت
میزان باز شدن دریچه
سرعت جریان خون
عملکرد بطن چپ
وضعیت سایر دریچههای قلب
اکوکاردیوگرافی نقش مهمی در تشخیص و پیگیری بیماری دارد.
الکتروکاردیوگرام که به اختصار ECG یا EKG نیز گفته میشود، فعالیت الکتریکی قلب را ثبت میکند.
این آزمایش میتواند اطلاعاتی درباره ریتم قلب و برخی تغییرات مرتبط با فعالیت قلب ارائه دهد.
در برخی بیماران، پزشک ممکن است تست ورزش را برای بررسی واکنش قلب به فعالیت بدنی توصیه کند.
در این آزمایش، وضعیت قلب در هنگام فعالیت کنترلشده بررسی میشود و ممکن است به شناسایی علائمی که در حالت استراحت وجود ندارند کمک کند.
سیتیاسکن قلب میتواند اطلاعات بیشتری درباره ساختار قلب و دریچه آئورت ارائه دهد.
این روش در برخی شرایط برای بررسی میزان رسوب کلسیم روی دریچه و ارزیابی دقیقتر ساختار قلب مورد استفاده قرار میگیرد.
کاتتریزاسیون قلبی معمولاً اولین روش تشخیص تنگی دریچه آئورت نیست.
با این حال، در شرایط خاص و زمانی که پزشک به اطلاعات بیشتری نیاز داشته باشد، ممکن است از این روش استفاده شود.
روش درمان تنگی دریچه آئورت به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
شدت تنگی دریچه
وجود یا عدم وجود علائم
عملکرد بطن چپ
سن بیمار
وضعیت عمومی سلامت
وجود بیماریهای زمینهای
شرایط ساختاری قلب و دریچه
در برخی بیماران که تنگی خفیف یا متوسط دارند و علائم قابلتوجهی ندارند، ممکن است پزشک تنها پیگیری منظم و انجام اکوکاردیوگرافی دورهای را توصیه کند.
اما در تنگی شدید، بهویژه زمانی که علائم ظاهر شده یا عملکرد قلب تحت تأثیر قرار گرفته باشد، ممکن است نیاز به مداخله برای ترمیم یا تعویض دریچه وجود داشته باشد.
همه بیماران مبتلا به تنگی دریچه آئورت بلافاصله نیاز به جراحی ندارند.
در موارد خفیف یا برخی بیماران بدون علامت، پزشک ممکن است وضعیت بیماری را با معاینات منظم و اکوکاردیوگرافی دورهای پیگیری کند.
هدف از پیگیری، بررسی روند پیشرفت بیماری و تشخیص زمان مناسب برای درمان است.
داروها معمولاً نمیتوانند خود تنگی ساختاری دریچه آئورت را برطرف کنند.
با این حال، پزشک ممکن است برای کنترل بیماریها یا مشکلات همراه، دارو تجویز کند. برای مثال ممکن است درمان دارویی برای کنترل فشار خون، مشکلات ریتم قلب یا سایر بیماریهای قلبی مورد نیاز باشد.
مصرف، تغییر یا قطع دارو باید تحت نظر پزشک انجام شود.
در برخی بیماران مبتلا به تنگی شدید، ممکن است نیاز به تعویض دریچه آئورت وجود داشته باشد.
در جراحی تعویض دریچه، دریچه آسیبدیده برداشته شده و با دریچه جایگزین تعویض میشود.
دریچه جایگزین میتواند:
مکانیکی باشد
بیولوژیکی باشد
انتخاب نوع دریچه به عوامل مختلفی مانند سن، وضعیت سلامت و شرایط فرد بستگی دارد.
TAVR مخفف عبارت Transcatheter Aortic Valve Replacement است.
این روش یک روش کمتهاجمی برای تعویض دریچه آئورت در بیماران منتخب محسوب میشود.
در این روش، دریچه جدید از طریق یک کاتتر به محل دریچه آسیبدیده هدایت میشود.
انتخاب بین TAVR و جراحی باز به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
سن بیمار
وضعیت سلامت عمومی
شرایط آناتومیک قلب
شدت بیماری
خطر جراحی
تصمیمگیری درباره مناسب بودن این روش باید توسط متخصص قلب و تیم درمانی انجام شود.
در روش بالون والولوپلاستی، یک کاتتر دارای بالون به سمت دریچه هدایت میشود.
پس از قرارگیری در محل مناسب، بالون باد میشود تا دهانه دریچه بازتر شود.
این روش در برخی کودکان و بیماران جوان کاربرد بیشتری دارد. در بزرگسالان ممکن است تنگی دوباره ایجاد شود و به همین دلیل معمولاً بهعنوان یک راهحل دائمی برای همه بیماران محسوب نمیشود.
در صورتی که تنگی شدید دریچه آئورت بدون پیگیری و درمان مناسب باقی بماند، ممکن است فشار زیادی به قلب وارد شود.
برخی از عوارض احتمالی عبارتاند از:
نارسایی قلبی
اختلال در ریتم قلب
کاهش توانایی قلب در پمپاژ خون
غش
کاهش تحمل فعالیت
تجمع مایعات در بدن
افزایش خطر برخی عوارض قلبی
بروز مشکلات جدی و تهدیدکننده زندگی در مراحل پیشرفته
شدت خطر به میزان تنگی دریچه و وضعیت کلی بیمار بستگی دارد.
در صورت مشاهده علائم زیر بهتر است برای بررسی دقیقتر به پزشک مراجعه کنید:
درد یا فشار در قفسه سینه
تنگی نفس جدید یا رو به افزایش
سرگیجه مکرر
غش یا از دست دادن هوشیاری
خستگی غیرعادی
کاهش توانایی انجام فعالیتهای روزانه
احساس تپش قلب
احساس نامنظم بودن ضربان قلب
در صورت بروز درد شدید قفسه سینه، غش یا تنگی نفس شدید، باید ارزیابی پزشکی فوری انجام شود.
شدت تنگی دریچه آئورت در افراد مختلف متفاوت است. تنگی خفیف ممکن است مدتها بدون علامت باقی بماند، اما تنگی شدید میتواند عملکرد قلب را تحت تأثیر قرار دهد و نیازمند پیگیری و درمان تخصصی باشد.
بله. برخی افراد ممکن است سالها بدون علامت باشند. به همین دلیل انجام بررسیهای پزشکی و پیگیری بیماران مبتلا اهمیت زیادی دارد.
دارو معمولاً نمیتواند دریچه باریکشده را باز کند، اما ممکن است برای کنترل بیماریها یا مشکلات همراه تجویز شود.
خیر. اگرچه یکی از دلایل شایع بیماری، تغییرات مرتبط با افزایش سن و رسوب کلسیم است، اما مشکلات مادرزادی مانند دریچه آئورت دولتی نیز میتوانند باعث ایجاد تنگی در سنین پایینتر شوند.
خیر. نیاز به درمان جراحی یا مداخلهای به شدت بیماری، وجود علائم، عملکرد قلب و شرایط فردی بیمار بستگی دارد.
تنگی دریچه آئورت یکی از بیماریهای مهم دریچههای قلب است که در آن مسیر خروج خون از بطن چپ به شریان آئورت باریک میشود.
این بیماری ممکن است برای سالها بدون علامت باقی بماند، اما با پیشرفت آن میتواند باعث تنگی نفس، درد قفسه سینه، سرگیجه، غش و کاهش توانایی انجام فعالیتهای روزمره شود.
رسوب کلسیم روی دریچه، افزایش سن، دریچه آئورت دولتی مادرزادی و سابقه تب روماتیسمی از جمله عوامل مهم مرتبط با این بیماری هستند.
تشخیص بهموقع، پیگیری منظم و انتخاب روش درمان مناسب زیر نظر پزشک متخصص میتواند نقش مهمی در کنترل بیماری و جلوگیری از پیشرفت عوارض داشته باشد.